Margaret Lee, urodzona w 1943 roku w Wolverhampton w Anglii, rozpoczęła swoją artystyczną drogę w Italia Conti Academy of Theatre Arts, dążąc do kariery na scenie teatralnej. Wczesny moment przełomowy nadszedł, gdy prawie otrzymała rolę Tatiany Romanowej w filmie „Doktor No” („From Russia with Love”), co przyciągnęło uwagę reżyserów obsady i ostatecznie doprowadziło ją do Włoch. Tam zadebiutowała filmowo w 1962 roku i szybko stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych angielskich aktorek w kinie włoskim. Dzięki platynowemu blondowi i swojemu urokowi często porównywano ją do Marilyn Monroe, zdobywając wyobraźnię widzów w całej Europie.
Lee szybko ugruntowała swoją pozycję jako wszechstronna i dochodowa gwiazda, stając się ulubienicą włoskich reżyserów. Zyskała popularność w lekkich komediach, często występując u boku duetu komików Franco i Ciccio, a później stała się znaczącą postacią w gatunku euro-szpiegowskim. Filmy takie jak „Our Man in Marrakesh” (1966) i „Five Golden Dragons” (1967) ukazywały jej elegancję, dowcip i wyrafinowanie, czyniąc ją idealną do glamour i pełnych napięcia filmów szpiegowskich tamtej epoki.
W miarę rozwoju lat 60. Lee eksplorowała mroczniejsze i bardziej odważne role, angażując się w włoski gatunek giallo, łączący tajemnicę, horror i erotyzm. W filmach takich jak „The Bloody Judge” (1970) i „Slaughter Hotel” (1971) pokazała bardziej intensywną, dojrzałą stronę, podejmując się skomplikowanych i wymagających postaci. Ta transformacja odzwierciedlała zarówno jej rozwój artystyczny, jak i ewoluujące gusta europejskiego kina. Jednak na początku lat 70. popularność gatunków, które przyniosły jej sławę, zaczęła maleć, a jej występy ekranowe stopniowo stawały się rzadsze.
Ostatnie włoskie role Lee przypadły na wczesne lata 80., w tym w filmach „Sesso e volentieri” (1982) i „Neapolitan Sting” (1983). Po zakończeniu kariery filmowej przeniosła się do północnej Kalifornii, wracając do teatralnych korzeni poprzez naukę metody aktorskiej i udział w lokalnych produkcjach teatralnych. Choć zawsze marzyła o poważniejszych, dramatycznych rolach, później przyznała, że jej ikoniczny wizerunek glamour blondynki we włoskim kinie był kluczowy dla zdefiniowania jej kariery i międzynarodowej atrakcyjności.
Margaret Lee zmarła 24 kwietnia 2024 roku w wieku 80 lat na południowym zachodzie Anglii. Pozostawia po sobie dziedzictwo jednej z najbardziej wszechstronnych i urzekających aktorek włoskiego kina lat 60. Od wczesnych filmów przygodowych i szpiegowskich po pełen napięcia świat giallo, elegancja, energia i ponadczasowy urok Lee nadal inspirują miłośników klasycznego kina europejskiego, celebrując wyjątkową erę w historii kina międzynarodowego.