Po latach bolesnych poronień i cichego żalu nad pustym dziecięcym pokojem, Chanel i Norton odnaleźli w Evelyn brakujący kawałek układanki. Evelyn, piękna dziewczynka z zespołem Downa, została adoptowana w wieku 18 miesięcy, po tym jak została pozostawiona w systemie opieki z notatką od biologicznych rodziców, w której tłumaczyli, że nie są w stanie sprostać jej szczególnym potrzebom. Dla Chanel Evelyn była cudem, który wreszcie pozwolił jej poczuć się matką i uleczył rany po wcześniejszych stratach. Dzięki wsparciu swojej najlepszej przyjaciółki Tary, Chanel zbudowała życie całkowicie skoncentrowane na szczęściu i postępach Evelyn, nie mając pojęcia, że fundament jej rodziny opiera się na ogromnym, ukrytym sekretcie.
Spokój pękł podczas piątych urodzin Evelyn, gdy obca i zimna matka Nortona, Eliza, pojawiła się niespodziewanie. Eliza, która nigdy nie zaakceptowała Evelyn, wrzuciła „bombę” w świętowanie, ujawniając, że Evelyn nie jest zwykłym dzieckiem adoptowanym—była biologiczną córką Nortona. W pokoju zapanowała konsternacja, gdy prawda wyszła na jaw: Norton kilka lat wcześniej, w krótkiej przerwie w związku z Chanel, miał jednorazową relację z inną kobietą. Przez lata ukrywał ojcostwo i zaaranżował adopcję za plecami Chanel, gdy biologiczna matka uznała, że nie poradzi sobie z potrzebami dziecka.
Norton przyznał, że potwierdził swoje ojcostwo testem DNA, lecz zdecydował się na kłamstwo, by chronić wrażliwy emocjonalnie stan Chanel. W tym czasie Chanel zmagała się ze skutkami trzeciego poronienia, a Norton obawiał się, że wiedza o tym, iż ma biologiczne dziecko z inną kobietą, mogłaby ją „zniszczyć”. Uważał, że jeśli przedstawi Evelyn jako dziecko do adopcji, Chanel pokocha ją bez bólu wynikającego z jego przeszłego błędu. Motywy Elizy były jednak znacznie bardziej mroczne—nie chodziło jej o ochronę Chanel, lecz o ukrycie „hańby” nieślubnego dziecka przed społecznością kościelną.
Konfrontacja ujawniła skrajnie różne rozumienie miłości w rodzinie. Eliza widziała własną wnuczkę jako „plamę” i przypomnienie błędu, podczas gdy Chanel dostrzegała jedynie bezcenną dziewczynkę, którą wychowywała jak swoje własne dziecko. Chanel postawiła na swoim, przeciwstawiła się okrucieństwu teściowej i ostatecznie wyprosiła ją z domu. Pomimo głębokiego bólu z powodu zdrady Nortona i lat oszustwa, więź Chanel z Evelyn pozostała nienaruszona. Zrozumiała, że choć jest wściekła na męża za brak zaufania, jej rola jako matki Evelyn jest jedyną prawdą, która wciąż się liczy.
Po przyjęciu Chanel i Norton rozpoczęli trudny proces odnajdywania się w nowej rzeczywistości, świadomi, że terapia i radykalna szczerość będą niezbędne, by ocalić ich małżeństwo. Zobowiązali się w przyszłości wyjaśnić Evelyn prawdę o jej pochodzeniu w sposób, który będzie dla niej zrozumiały, jednocześnie przygotowując się na możliwy powrót biologicznej matki. Gdy Chanel obserwowała swoją córkę śpiącą tej nocy, zrozumiała, że jej miłość do Evelyn nie opiera się na akcie prawnym ani na więzi biologicznej. Była matką nie z krwi, lecz z wyboru i była zdeterminowana, by trzymać swoją rodzinę razem, mimo cieni przeszłości.