Noworodek bogatego biznesmena zmagał się z rzadką chorobą, na którą medycyna była bezradna. W zimnym szpitalnym pomieszczeniu, gdzie bezduszna aparatura rejestrowała gasnące życie małego ciała w postaci cyferek, lekarze przekazali rodzinie bolesną wiadomość: dziecku pozostało tylko kilka dni życia. Ojciec, jeden z najbogatszych ludzi świata, w głębokiej bezradności uświadomił sobie, że najcenniejsza rzecz, której nie da się kupić za żadne pieniądze, to oddech jego własnego dziecka.
Pośród tego smutnego milczenia, nagle w progu sali intensywnej terapii pojawił się bezdomny chłopiec w starych ubraniach, w sposób, którego nikt nie potrafił wytłumaczyć. W obecności zaskoczonych ochroniarzy i lekarzy, powoli zbliżył się do łóżeczka dziecka. Z kieszeni wyjął starożytny, metalowy puchar wypełniony przezroczystym płynem i ostrożnie polał go na klatkę piersiową malucha. W tej chwili wszyscy obecni poczuli, że są na krawędzi cudu, przekraczającego granice logiki.
Gdy ciecz dotknęła skóry dziecka, płaskie linie na monitorze nagle ożyły. Blada skóra dziecka nabrała ciepła, a w sali rozległ się głęboki, zdrowy oddech. Zdumieni lekarze próbowali interweniować, ale tajemniczy chłopiec zniknął równie cicho, jak się pojawił. Jedyną rzeczą, którą pozostawił, był mały metalowy puchar – pusty, lecz wciąż ciepły.
Lata później odkryto, że młodzieniec dorastał u boku mędrca-lekarza w górach, który nauczył go sekretu pradawnego eliksiru zwanego „Wodą Życia”. Ten cudowny płyn leczył wyłącznie wtedy, gdy był podawany czystym sercem, bez oczekiwania na nagrodę. Chłopiec oddał swoje najcenniejsze dobro, by ratować życie nieznanego niemowlęcia, dokonując tym samym tego, czego współczesna medycyna nie była w stanie osiągnąć – z ludzką godnością.
Gdy dziecko w pełni wyzdrowiało, jego ojciec przekazał cały majątek ogromnej fundacji dla dzieci, nazwanej „Pucharem Nadziei”. Kiedy ludzie pytali go o tajemniczy płyn, który uratował życie jego dziecka, bogacz odpowiadał niezmiennie: „To nie był lek; to było miłosierdzie serca, które nie miało niczego na świecie poza wiarą i gotowością do dania innym tego, co mogło zaoferować.”