Michael wyruszył wesoło, by zabrać swoją siostrzenicę Annę i jej nowo narodzone dziecko ze szpitala do domu. W samochodzie miał kwiaty, fotelik dla niemowlaka i prezenty. Jednak kiedy wjechał na teren szpitala, krew w jego żyłach momentalnie zamarzła: Anna siedziała na ławce, mając na sobie jedynie cienką szpitalną koszulę, bose stopy w zimnym powietrzu. Objemała dziecko swoimi zimnymi, sine od zimna ustami i wpatrywała się w pustkę. Michael natychmiast zdjął marynarkę i otulił nią siostrzenicę, przenosząc ją do samochodu.
„Gdzie twój mąż? Dlaczego jesteś w takim stanie?” – zapytał. Anna, drżącymi rękami, pokazała wiadomość w telefonie. Był to SMS od Maksima, jej męża: „Mieszkanie jest już nasze. Twoje rzeczy wystawiliśmy pod drzwi. Zapomnij o nas, tego dziecka nam nie trzeba.” Michael, czytając wiadomość, odkrył przerażającą prawdę: podczas ciąży Anna jej mąż Maksim oraz własna matka Anny zaczęli potajemny romans i wspólnie wyrzucili młodą kobietę na bruk.
Michael, ogarnięty wściekłością na zdradę swojej siostrzenicy przez jej matkę i męża, pobladł. Bez słowa chwycił telefon i zadzwonił do dawnego przyjaciela – komendanta jednostek specjalnych, którego niegdyś uratował życie. Głos Michael’a był spokojny, ale lodowaty: „Czas spłacić dług. Chcę, żebyście poszli do domu mojej siostrzenicy i wyrzucili stamtąd tych dwoje.”
Po pół godzinie Maksim i jego teściowa, świętując swoje „zwycięstwo” w mieszkaniu Anny, byli kompletnie zaskoczeni, gdy drzwi i okna wybuchły niemal jednocześnie. Oddziały specjalne wtargnęły do środka, a para, która właśnie planowała swoje majątkowe przejęcia przy herbacie, w mgnieniu oka znalazła się na podłodze z lufami przy głowach. Nie dano im szansy na opór. W uszach rozbrzmiało zimne, jasne polecenie: „Jeśli zbliżycie się do tej dziewczyny, nie znajdziecie miejsca na świecie, by się schować.”
Zdradziecka para została wyrzucona z domu i od tamtej pory nikt ich nie widział. Michael uporządkował mieszkanie dla siostrzenicy i dziecka, przywracając im miejsce, które naprawdę należało do nich. Anna dzięki sprawiedliwości wujka nie tylko odzyskała swój dom, ale w jednej nocy pozbyła się wszystkich toksycznych ludzi ze swojego życia. Teraz, patrząc w przyszłość z dzieckiem u boku, wiedziała, że sprawiedliwość czasem przychodzi w najtwardszej, ale i najwłaściwszej formie.