Po dwóch latach żałoby po swojej córce Grace, świat Mary wstrząsnął telefon z dawnej szkoły średniej Grace. Dyrektor poinformował, że przybyła młoda dziewczyna, która twierdziła, że jest Grace i domagała się spotkania z matką. Mimo desperackich zapewnień męża Neila, że to jedynie oszustwo generowane przez sztuczną inteligencję, Mary posłuchała swojej intuicji i udała się do szkoły. Tam zobaczyła trzynastoletnią dziewczynkę, która nie pozostawiała wątpliwości – to była jej córka. Większa, starsza, ale żywa, ciepła i prawdziwa. Spotkanie było pełne sprzecznych emocji, gdy pierwsze słowa Grace brzmiały jak bolesne wyrzuty: „Dlaczego nigdy nie przyszłaś mnie zabrać?”
Odkrycie ujawniło niewyobrażalną zdradę Neila, który sfingował „śmierć” Grace, podczas gdy Mary była w stanie szoku po hospitalizacji dziewczynki. Szukając prawdy, Mary konfrontowała się z dr. Petersonem, byłym lekarzem Grace. Lekarz ujawnił, że Grace nigdy nie była mózgowo martwa; pojawiały się oznaki neurologicznego powrotu do zdrowia. Neil jednak wykorzystał swoje prawa, by przenieść ją do prywatnej placówki, obiecując poinformować Mary, gdy stan córki się ustabilizuje. Zamiast tego powiedział żonie, że Grace zmarła, i kazał jej pochować pustą trumnę, skutecznie wymazując córkę z życia Mary.
Gdy Mary zmusiła Neila do przyznania się, jego wyjaśnienie było jeszcze bardziej przerażające niż sama zbrodnia. Przyznał, że nie zabił Grace, lecz „oddal” ją nielegalnie innej rodzinie, ponieważ uważał, że po chorobie córka „nie jest już tą samą osobą”. Ze względu na unikanie finansowego i emocjonalnego ciężaru wychowywania dziecka z opóźnieniami i problemami behawioralnymi, uznał, że w innym domu będzie jej lepiej. Dla niego Grace nie była córką, lecz „zepsutym obowiązkiem”, którego wolał się pozbyć, zamiast opiekować.
Opowieść samej Grace o ostatnich dwóch latach ujawniła życie w ukrytym zniewoleniu. Przebywała u pary, która ignorowała jej wspomnienia o prawdziwej matce i zmuszała do spędzania dni na gotowaniu i sprzątaniu. Gdy pamięć zaczęła do niej wracać, Grace odważyła się na ucieczkę – ukradła pieniądze na taksówkę, by wrócić w jedyne miejsce, które pamiętała: swoją dawną szkołę. Jej powrót był nie tylko cudem przetrwania, ale i świadectwem odporności oraz determinacji, by nie zostać zapomnianą przez kobietę, którą kochała.
W kolejnych tygodniach Mary działała z chirurgiczną precyzją, by rozmontować życie, które Neil zbudował na kłamstwie. Posiadając tajną nagraną rozmowę z jego przyznaniem się i dokumenty szpitalne, udała się na policję. Doprowadziło to do aresztowania Neila za oszustwo i nielegalną adopcję. Mary złożyła wniosek o rozwód i skutecznie walczyła o pełną opiekę nad Grace. Ponownie zjednoczone w domu, Mary i Grace rozpoczęły długą drogę ku uzdrowieniu. Mary zdała sobie sprawę, że choć Neil próbował zerwać ich więź dla własnej wygody, miłość matki jest siłą, której nawet najbardziej wyrafinowane oszustwo nie jest w stanie wykasować.