Każdej soboty, ojciec wycieńczony żałobą, z naręczem białych kwiatów w dłoniach, odwiedzał groby swoich córek, desperacko próbując ocalić ich wspomnienie przed niepamięcią. Tragiczny wypadek sprzed dwóch lat odebrał mu byłą żonę i dwie ukochane dziewczynki, pozostawiając po sobie jedynie trzy zimne płyty nagrobne i bezdenną pustkę. Niegdyś odnoszący sukcesy biznesmen, którego życie tętniło radosnym śmiechem dzieci, z dnia na dzień pogrążył się w mroku, a celebrowanie straty stało się jego jedynym ukojeniem.
Pewnej soboty, gdy trwał w modlitewnym skupieniu na cmentarzu, podeszła do niego mała dziewczynka. Słowa wyszeptane przez jej drżące wargi sprawiły, że krew w jego żyłach ścięła się lodem: „Proszę pana… Widuję pana córki codziennie w niebieskim domu na mojej ulicy”. Świat mężczyzny zachwiał się w posadach; choć twierdzenie to brzmiało niedorzecznie, niegasnący żar nadziei w jego sercu kazał mu ruszyć śladem dziecka.
Prowadzeni przez małą przewodniczkę, dotarli przed nadgryziony zębem czasu, lecz dziwnie znajomy niebieski dom. Podchodząc do drzwi, mężczyzna nie słyszał nawet wycia wiatru – czuł jedynie ogłuszający łomot własnego tętna. Gdy drżącą dłonią zapukał do wejścia, w progu stanęła jedna z córek, które opłakiwał od dwóch lat. Jednak jej oczy były puste, patrzyła na ojca tak, jakby widziała go przez mgłę, nie będąc w pełni obecną.
Chwilę później z cienia wyłoniła się jej bliźniaczka. Pytanie: „Tato, dlaczego nas zostawiłeś?”, które padło z ust dziewczynki, uwięzło mu w gardle jak ość. Choć istoty przed nim wyglądały na dzieci z krwi i kości, ich głosy były monotonne, pozbawione iskry życia. Wtedy uderzyła go bolesna prawda: jego córki były tam fizycznie, lecz ich dusze tkwiły uwięzione w mrocznej szczelinie między życiem a śmiercią.
Ten oddalony dom, do którego przeprowadziła się jego była żona, oraz owa noc upozorowana na wypadek, były w rzeczywistości jedynie zasłoną dla znacznie mroczniejszej tajemnicy. Mężczyzna poprzysiągł, że zgłębi potworną prawdę ukrytą pod nagrobnymi kamieniami. Aby wyrwać swe dzieci z tego bezdusznego więzienia i wyrównać rachunki za wyrządzone im krzywdy, postawił pierwszy krok na ścieżce najtrudniejszej walki swojego życia – mrocznej wyprawy w głąb prawdy.