Przez dwadzieścia trzy lata kpiny z dzieciństwa przekonywały mnie, że mój nos decyduje o całej mojej wartości. Mimo nieustannych zapewnień mojego męża Daniela, że kocha mnie taką, jaka jestem, przez lata odkładałam pieniądze na operację plastyczną nosa. Kiedy w końcu nadszedł dzień zabiegu, Daniel był przy mnie, pocałował mnie w czoło, zanim zadziałało znieczulenie, i trzymał mnie za rękę, gdy obudziłam się na sali pooperacyjnej.
Droga do domu była niepokojąca, a Daniel bez przerwy zadawał mi nerwowe pytania. Kiedy w końcu weszliśmy do naszego domu, zamarłam z niedowierzania, odkrywając, że wszystkie lustra — od dużego lustra nad kominkiem po pełnowymiarowe lustro w naszej sypialni — zostały całkowicie usunięte albo zasłonięte. Widząc drżące dłonie i łzy w oczach Daniela, wpadłam w panikę, przekonana, że operacja zakończyła się katastrofą, a moja twarz została na zawsze oszpecona.
W rzeczywistości Daniel dźwigał ciężar strasznego nieporozumienia. Kilka minut po moim zabiegu personel szpitala na krótko umieścił w pobliżu Daniela dokumentację medyczną innej pacjentki, która była mocno zabandażowana i poważnie ranna. Daniel pomyślał, że patrzy na moją zniszczoną twarz. Załamany pobiegł do domu i usunął każdą powierzchnię odbijającą światło, aby nie musiała oglądać tego, co uważał za tragiczny efekt operacji.
Prawda wyszła na jaw dopiero wtedy, gdy personel szpitala pojawił się pod naszymi drzwiami, aby przeprosić za pomyłkę i zapewnić nas, że moja operacja zakończyła się pełnym sukcesem. Kiedy dowiedziałam się, dlaczego nasz dom został dosłownie rozebrany z luster — i zdałam sobie sprawę, że Daniel martwił się nawet o moje odbicie w chromowanym tosterze — moja panika przerodziła się w uzdrawiający, pełen łez śmiech.
Tydzień później, gdy w końcu zdjęto mi bandaże, w lustrze zobaczyłam oczekiwany obrzęk, ale przede wszystkim kobietę, która czuła się ze sobą całkowicie pogodzona. Trzy miesiące później, kiedy wszystkie lustra wróciły na swoje miejsce, zrozumiałam, że operacja zmieniła moje rysy, ale bezgraniczna miłość Daniela na zawsze zmieniła sposób, w jaki postrzegałam własną wartość.