W wieku 67 lat wdowa o imieniu Eleanor wyruszyła w swoją pierwszą samotną podróż na Maltę, zdecydowana na nowo cieszyć się życiem i mówić „tak” każdemu nowemu doświadczeniu. Podczas wyjazdu poznała Davida, czarującego starszego mężczyznę, z którym od pierwszej chwili poczuła niezwykłą więź. Ich rodzący się romans wydawał się pięknym zrządzeniem losu, dopóki Eleanor przypadkiem nie usłyszała rozmowy Davida z jego córką Clarą na dziedzińcu restauracji. Ku swojemu przerażeniu odkryła, że David rozpoznał ją jeszcze przed ich spotkaniem, a ich rzekomo przypadkowe poznanie zostało starannie zaplanowane.
David wyznał, że jego zmarła żona przez jedenaście lat potajemnie romansowała ze zmarłym mężem Eleanor, Michaelem. Po odnalezieniu ukrytego zbioru listów – wśród których znajdowało się również niewysłane wyznanie Michaela skierowane do Eleanor – David odszukał ją na Malcie, mając nadzieję znaleźć odpowiedzi na pytania dotyczące przeszłości. Wstrząśnięta wieloletnią niewiernością męża i wściekła na Davida za to, że zbliżył się do niej pod fałszywym pretekstem, Eleanor zabrała list i wróciła samolotem do domu. Czuła, jakby zdrada skaziła zarówno wszystkie wspomnienia o jej małżeństwie, jak i całą podróż na Maltę.
Po powrocie Eleanor próbowała uporać się ze swoim bólem, podzieliła się bolesną prawdą z córką i zaczęła odbudowywać swoje życie dzięki terapii oraz wyznaczaniu sobie nowych osobistych celów. Choć czuła się głęboko zdradzona przez obu mężczyzn, z czasem zrozumiała, że przemiana, jaką przeszła na Malcie, nadal należała wyłącznie do niej. Uświadomiła sobie również, że David był jedyną osobą, która naprawdę potrafiła zrozumieć złożony ból wynikający z ich wspólnej historii. Po trzech miesiącach milczenia wysłała mu list, pytając, czy mogliby spróbować poznać się na nowo, tym razem bez ciężaru przeszłości swoich zmarłych małżonków.
David odpowiedział z pokorą, a przez kolejne miesiące stopniowo odbudowywali więź podczas długich rozmów telefonicznych, a później również osobistych spotkań. David konsekwentnie udowadniał, że potrafi być szczery i szanować granice Eleanor. Rok później kobieta ponownie poleciała na Maltę, ale tym razem zrobiła to całkowicie na własnych warunkach. David czekał na nią na lotnisku z zabawną tabliczką, pokazując, że jest gotowy stworzyć z nią prawdziwy związek oparty na otwartości, a nie kolejnych sekretach.
Kiedy ponownie odwiedzili dziedziniec restauracji przy porcie, gdzie rok wcześniej prawda po raz pierwszy wyszła na jaw, David zaproponował Eleanor, aby pozostałe lata życia spędzili razem, dzieląc czas między swoje rodzinne strony. Świadoma tego, jak wiele przeszła, jak bardzo się uzdrowiła i jak mocno się zmieniła, Eleanor powiedziała „tak” – tym razem nie z naiwnego pragnienia zgadzania się na każdą przygodę, lecz jako świadomą i przemyślaną decyzję, by z otwartymi oczami dać miłości drugą szansę.