Kiedy Jenna pożyczyła swojej najlepszej przyjaciółce, Priyi, cenny aparat Pentax K1000 należący do jej zmarłego ojca, złamała własną, surową zasadę. Priya obiecała, że podczas podróży do Portugalii będzie dbać o aparat jak o własne życie, ale kiedy tydzień później w końcu go zwróciła, niedbale wręczyła go Jennie w plastikowej torbie. W aparacie brakowało kliszy, a jego wnętrze było poważnie uszkodzone przez wodę.
Zamiast przyznać się do wypadku na basenie, Priya skłamała, zaczęła jej unikać, a nawet próbowała nią manipulować, przekonując ją, że uszkodzenie powstało w domu Jenny. Po tym, jak Jenna udokumentowała dowody i skonfrontowała przyjaciółkę z wyceną naprawy, Priya w końcu się załamała i przyznała do prawdy. Jennę złamało to nie tylko z powodu zniszczonego aparatu, ale przede wszystkim przez kłamstwo, które nastąpiło później.
Zdeterminowana, by uzyskać odpowiedzi i zamknąć ten rozdział, Jenna oddała odzyskaną kliszę do wywołania. Wśród ostatnich klatek znalazła bezcenne, uśmiechnięte zdjęcie swojego ojca. Choć serwis naprawczy nie był w stanie w pełni odtworzyć światłomierza aparatu, migawka nadal działała, zachowując fizyczną więź z jej przeszłością.
Priya ostatecznie zapłaciła za naprawę, ale ich przyjaźń nigdy już nie wróciła do dawnego stanu i z czasem wygasła. Jenna zrozumiała, że prawdziwe zaufanie zostaje wystawione na próbę przez to, jak ludzie radzą sobie z własnymi błędami. Dziś uszkodzony aparat stoi na półce Jenny jako ciche przypomnienie o uczciwości, stracie i wspomnieniach, które przetrwały dłużej niż samo zniszczenie.