Przez 18 miesięcy 68-letni wdowiec o imieniu Tom umawiał się na pierwsze randki z sześcioma różnymi kobietami — i każdą z nich zabierał dokładnie do tego samego stolika w lokalnej włoskiej restauracji. Jego córka Rachel postanowiła przyjrzeć się sprawie i od jednego z pracowników dowiedziała się, że Tom za każdym razem rezerwował tę samą, konkretną lożę, położoną tuż obok oprawionego zdjęcia z dnia otwarcia restauracji w 1987 roku. Na fotografii widnieli Tom, jego zmarła żona Maggie oraz trzecia kobieta, której twarz została celowo wydrapana. Pod siedzeniem loży ktoś przykleił zapieczętowaną kopertę z imieniem Rachel.
W restauracji do Rachel podeszła kobieta o imieniu Helen — okazało się, że to właśnie ona znajdowała się na uszkodzonym zdjęciu. Wręczyła Rachel pożółkłą kartkę zapisaną przez Maggie osiem lat wcześniej. Dokument zawierał uporządkowaną listę siedmiu kobiet, które mogłyby potencjalnie związać się z Tomem, wraz z krótkimi opisami ich osobowości i cech charakteru. Przy sześciu nazwiskach widniały haczyki, natomiast imię Helen, umieszczone na samym dole, zostało mocno przekreślone. Co więcej, na odwrocie ramki Maggie własnoręcznie napisała, że Helen ma zostać wykluczona z listy.
Kiedy Tom pojawił się przy loży, wyjął z kurtki sfatygowany biały arkusz papieru — list, który Maggie wcześniej przechowywała w niebieskim drewnianym pudełku w jego szafie. W liście poleciła Tomowi spotkać się z wybranymi przez siebie kandydatkami, ale jednocześnie zaznaczyła, że Helen powinna pozostać jedynie jego znajomą. Tom wyjaśnił, że pod koniec każdej kolacji pokazywał kobietom listę oraz pisemne instrukcje pozostawione przez Maggie, po czym każda z nich rezygnowała z kolejnych spotkań. Wtedy Helen wyjęła jeszcze jedną zapieczętowaną kopertę, którą Maggie przekazała jej trzy tygodnie przed śmiercią. W środku znajdowała się pisemna prośba, aby trzymała się od Toma z daleka, ponieważ Maggie nie chciała, by podczas jej ostatnich dni mąż zakochał się w Helen.
Gdy Rachel zdała sobie sprawę, że zarówno Tom, jak i Helen podporządkowują swoje decyzje instrukcjom pozostawionym w niebieskim pudełku, powiedziała im, by przestali kierować się tym, co zapisano na kartkach. Poradziła im, aby zostali razem przy drewnianym stole i po prostu szczerze ze sobą porozmawiali, nie wspominając o żadnym z dokumentów. Sześć tygodni później Tom skontaktował się z Rachel i poinformował ją, że poszedł z Helen na kolację — tym razem do zupełnie innego lokalu.
Miesiąc później Rachel ponownie odwiedziła włoską restaurację, aby obejrzeć fotografie wiszące na ścianie. Oryginalna ramka ze zdjęciem, na którym twarz Helen była wydrapana, nadal znajdowała się na swoim miejscu, ale obok zawisła druga, całkowicie odrestaurowana odbitka, którą Tom przyniósł wcześniej tego samego dnia. Nowa fotografia przedstawiała nieuszkodzone twarze Toma, Maggie i Helen, stojących razem w 1987 roku pod sznurem świecących lampek. Rachel pozostawiła oba oprawione zdjęcia obok siebie na ścianie, po czym wyszła z restauracji.