Jednak gdy Rob zobaczył gotowy tatuaż na własne oczy, jego zachowanie zmieniło się nie do poznania. Zamiast uśmiechu i zrozumienia pojawiły się gniew oraz wyjątkowo przykre słowa. Mężczyzna nazwał tatuaż „tandetnym i prostackim”, oskarżył Betty o to, że „oszpeciła własne ciało”, a następnie bezlitośnie oznajmił, że przestała być dla niego atrakcyjna. Betty nie potrafiła pojąć, dlaczego tak niewielki, pełen miłości rysunek wywołał między nimi aż tak poważny konflikt. Zrozpaczona i pragnąca uratować małżeństwo zwróciła się po radę do Deana, brata Roba. Liczyła, że pomoże jej zrozumieć zachowanie męża i znaleźć sposób na załagodzenie sytuacji. Zamiast tego usłyszała prawdę, która całkowicie odmieniła jej spojrzenie na ich związek. Okazało się bowiem, że gwałtowna reakcja Roba nie miała nic wspólnego z samym tatuażem. Była związana z tajemnicą, którą mężczyzna za wszelką cenę próbował ukryć.
Dean wyznał Betty, że kilka tygodni wcześniej mała Natalie przypadkowo zobaczyła Roba całującego inną kobietę o imieniu Claire. Dziewczynka nie rozumiała znaczenia tej sytuacji, ale doskonale zapamiętała charakterystyczny szczegół wyglądu nieznajomej. Nazywała ją po prostu „panią z tatuażem motyla”. Rob wpadł w panikę, gdy zorientował się, że dziecko było świadkiem jego spotkania z Claire. Dean wiedział o całej sprawie, lecz dotąd czekał, aż brat sam zdobędzie się na odwagę, by przyznać się żonie do zdrady. Kiedy Betty skonfrontowała Roba z tym odkryciem, wszystkie elementy układanki nagle znalazły się na swoim miejscu. Jej mąż wcale nie brzydził się tatuażem na jej ramieniu. W rzeczywistości panicznie obawiał się, że widok jakiejkolwiek ozdoby tego rodzaju przypomni Natalie o kobiecie z motylem i sprawi, że dziewczynka ponownie o niej wspomni, przypadkowo ujawniając jego niewierność.
Gdy Betty zażądała, aby Rob pokazał jej swój telefon, mężczyzna stanowczo odmówił. Dopiero pod naciskiem żony przyznał, że rzeczywiście pocałował Claire, ale natychmiast próbował pomniejszyć znaczenie całego zdarzenia, powtarzając, że był to „tylko jeden pocałunek”. Betty zrozumiała wtedy, że mąż celowo zaatakował coś, co miało dla niej ogromną wartość emocjonalną, wyłącznie po to, aby odwrócić uwagę od własnej zdrady. Nie chodziło już tylko o niewierność, lecz również o kłamstwa, manipulację i okrutne słowa, którymi próbował ukryć swoje postępowanie. Kobieta uświadomiła sobie, że zaufanie stanowiące fundament ich małżeństwa zostało całkowicie zniszczone. Nie chciała dłużej pozostawać u boku człowieka, który świadomie ją oszukiwał i ranił. Choć była to jedna z najtrudniejszych decyzji w jej życiu, ostatecznie postanowiła złożyć pozew o rozwód.
Rozpad małżeństwa przyniósł Betty wiele bolesnych emocji i zmian, z którymi musiała nauczyć się żyć. Jednak ukojenie odnalazła dokładnie tam, gdzie rozpoczęła się cała historia — w bezwarunkowej miłości swojej wnuczki. Pewnego dnia, gdy siedziały razem, mała Natalie delikatnie dotknęła tatuażu na ramieniu babci. Przyglądając się znajomemu rysunkowi, powiedziała z dziecięcą czułością: „Babciu, przecież nadal masz swoje na zawsze, na zawsze”. Te proste słowa poruszyły Betty bardziej, niż dziewczynka mogła sobie wyobrazić. W tej spokojnej chwili kobieta zrozumiała, że choć jej małżeństwo dobiegło końca, nie straciła tego, co w życiu najważniejsze. Prawdziwa miłość, za którą tęskniła przez tyle lat, wciąż była tuż obok niej — w postaci małej dziewczynki, której szczere uczucie nie zależało od wyglądu, wieku ani żadnych warunków. A niewielki tatuaż ze słońcem i dziecięcym napisem pozostał symbolem więzi, której żadne kłamstwo ani zdrada nie były w stanie zniszczyć.